Master vol.4

Een reeks zelfportretten gefotografeerd door draadglas.
Het glas functioneert als een analoge filter die het lichaam opbreekt in een raster van lijnen en vervormingen. Het beeld blijft herkenbaar, maar voelt tegelijk afstandelijk en instabiel.

De reeks vertrekt vanuit ervaringen van derealisatie en onderzoekt hoe zelfherkenning verandert wanneer je jezelf voornamelijk via beelden, schermen en technische systemen ervaart. Door het draadglas ontstaat een lichaam dat zichtbaar is als oppervlak of signaal, maar nooit volledig vast te grijpen valt.